ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 15 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 16 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย

       เลิกประชุมแล้ว ทุกคนต่างเตรียมเดินทางกลับ ยกเว้นบางคนที่ทำงานล่วงเวลาและมีค่าตอบแทน ที่พักของดาวดารินอยู่ใกล้กับบริษัท เธอยังอยู่ทำงานต่อ คิดว่าจะเข้าไป  คัดเลือกแบบเสื้อผ้าที่บริษัทต่างๆ ส่งมาเพื่อรวมเข้ารูปเล่มนิตยสารตะวันยอแสง

       สายตาของเธอไม่วายที่จะมองดูจามรี มลวิภากับนีรยา ทั้งสามนั่งรถไปด้วยกัน ทั้งๆ ที่เธอเคยอ่านประวัติของนีรยาว่ามีบ้านอยู่คลองเตย อาศัยอยู่กับพ่อแม่และน้องชายคนหนึ่งชื่อธนศักดิ์เรียนช่างยนตร์ปีหนึ่ง อยู่กันคนละย่านกับมลวิภาและจามรี

       “ช่วยด้วย!”

       ดาวดารินละสายตาและหยุดคิดทันควัน หันหน้าไปตามเสียงร้องตะโกนของเลขาที่ชื่อวิยะดา

      “คุณลุง...”

      หญิงสาวตกใจรีบวิ่งเข้าไปประคองศุภกาญจน์ที่กำลังทรุดกายค่อยๆ ล้มลงกับพื้น

       ดาวดารินเดินไปเดินมากระสับกระส่ายอยู่หน้าห้องไอซียู

      คุณหมอเดินออกมา

      “คุณหมอคะ คุณลุงเป็นยังไงบ้างคะ”

      หญิงสาวรอคำตอบอย่างตั้งใจ

      “ญาติคนป่วยหรือ”

      “...ค่ะ...”

      หญิงสาวตอบออกไปเพราะมองไม่เห็นใครนอกจากเธอกับเลขาของศุภกาญจน์ที่นั่งซึมอยู่บนเก้าอี้ เหมือนเธอกำลังตกใจอะไรบางอย่าง

       “อาการโรคกำเริบหนักขึ้นครับ”

       “คุณลุงป่วยเป็นอะไรคะ”

       “มะเร็งกระเพาะอาหารครับ”

        วิยะดาเลขาผู้ซื่อสัตย์ ร้องไห้เอามือปิดปากเหลือแต่เสียงสะอื้นกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด

       ที่บ้านตะวันยอแสง แม่บุญปลูกยกสำรับอาหารและยาเดินเข้ามาในห้องศุภกาญจน์ ดาวดารินนั่งอยู่บนโซฟาจ้องมองไปที่ร่างของผู้มีพระคุณ

       หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบเจ็ด เผยอเปลือกตาอันแห้งผากกวาดสายตาไปรอบๆ

       หญิงสาวรีบเดินเข้ามานั่งคุกลงเข่าลงข้างเตียง เธอดีใจที่เขาฟื้นตื่นขึ้นมา แต่อีกใจหนึ่งก็กังวลใจ

       ศุภกาญจน์หันมามองหน้านักเรียนทุนในความปกครองซึ่งเดี๋ยวนี้เธอกลายเป็นเป็นบรรณาธิการบริษัทตะวันยอแสงที่เขาภูมิใจทุกๆ อย่างในตัวเธอ รอยยิ้มปรากฏในแววตาและมุมปาก ในขณะที่ดาวดาริน น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม ดวงตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าผู้มีพระคุณ

       “อย่าเสียใจไปเลย หนูดาว ชีวิตคนเรามันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ”

       หญิงสาวกล้ำกลืนความรู้สึก

       “หนูจะขอมาดูแลคุณลุง และรักษาคุณลุงให้ดีที่สุด หนูจะพยายามให้คุณลุงหายป่วยให้ได้ค่ะ”

       “ขอบใจนะ...”

     

         น้ำเสียงคนพูดแหบแห้ง

       “ลุงรู้สึกเหมือนมีลูกสาวมานั่งอยู่ใกล้ๆ ขอบใจหนูดาวมากจริงๆ ทีทำให้ลุงหายโดดเดี่ยว”

       ดาวดารินทรุดกายลงนั่งบนเตียงก้มลงกอดผู้มีพระคุณใบหน้าแนบอกอันอบอุ่น รู้สึกเหมือนเขาเป็นพ่อผู้บังเกิดเกล้า

      เธอรู้สึกเห็นใจเขา ที่ตรากตรำทำงานหาเงินเลี้ยงผู้คนมากมาย อยู่บนความร่ำรวยที่ปราศจากความอบอุ่นในหัวใจ

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา