ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 1 แรงบันดาลใจ

 

       นางลดาแม่ของดาวดาริน หญิงวัยห้าสิบหกผิวสองสี รูปร่างสมส่วน ได้ประกาศความเป็นหม้ายไว้เมื่อวันแรมสิบห้าค่ำ เดือนห้า เวลาตีสี่ ปี พ.ศ. ที่ดาวดารินอายุหกขวบ ส่วนลูกสาวคนกลางอายุสองขวบ คนเล็กสองคนเป็นเด็กชายฝาแฝดยังนอนแบเบาะ อายุได้สามเดือน

 

      เป็นเวลาที่บิดาของพวกเขา ได้สงบลมหายใจจากไปด้วยโรคไข้มาเลเรียผสมกับโรคไวรัสตับอักเสบ ชนิดบี

 

       ตั้งแต่นั้นมานางลดา สาริน ก็เลี้ยงดูลุกทั้งสี่คนตลอดมา ลูกๆ มีชื่อจริงกัน ว่า ดาวดาริน  ลินดา  นิวัติ นิรุทธิ์  มีชื่อเล่นว่า  ดาว  ดิน  เด็ด  ดวง  พ่อของพวกเขาเคยเล่าว่า ความจริงพ่อมีลูกสามบวกหนึ่ง เพราะลูกที่แท้จริงคือ ดาว เด็ด ดวง ส่วนดิน พ่อบอกว่ามีคนนำเด็กแรกเกิดยังแบเบาะมาวางไว้บนดินริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ตรงบริเวณเรือหาปลาของพ่อที่ผูกติดไว้ริมตลิ่ง จะอย่างไรก็ขอให้เวทนาสงสาร รักกันเหมือนสายเลือดเดียวกันนะลูก

 

      ตอนนั้นพ่อคิดว่าคงมีลูกได้แค่สองคนเพราะหมอดูทำนายโชคชะตาว่า จะไม่มีลูกอีกแล้ว ปรากฏว่า มีดวงวิญญาณเด็กฝาแฝดจุติมาเกิดแบบไม่คาดฝัน พ่อจึงตั้งชื่อ ลูกฝาแฝดว่า เจ้าเด็ดกับเจ้าดวง    

 

       ดาวดารินตื่นจากภวังค์ เมื่อได้ยินเสียงเรียกดังกึกก้อง

 

 

       “พี่ดาวรู้ไหม เป็ดบ้านเราออกไข่ได้แล้วนะ”

 

 

      เด็กฝาแฝดอายุแปดขวบ เอ่ยปากพูดพร้อมๆ กันบริเวณข้างหู ของดาวดารินขณะกำลังก้มลงถอดรองเท้า

  

      “วันนี้เราคงได้กินไข่นะพี่ดาว”

 

      เด็กหญิงดินบอกกับพี่สาวด้วยแววตาลิงโลดใจ จริงสินะ ดาวดาริน นึกในใจว่าแม่ไม่ได้ซื้อไข่มาทำกับข้าวให้พวกเรากินมาห้าวันเกือบครบสัปดาห์แล้ว ทุกทีแม่จะซื้อไข่ที่มีรถมาขายถึงหน้าบ้านตอนเย็นวันละสองฟอง บางทีแม่ก็เจียวไข่แบ่งให้ลูกๆ ของแม่สี่คน อย่างหน้าชื่นตาบาน

 

      ก่อนหน้านี้แม่บอกว่า เดี๋ยวนี้น้ำมันพืชมันแพงนะลูก หมูก็แพงมาก ไม่มีน้ำมันสำหรับทอดเป็นไข่เจียว แม่จะต้มไข่สองฟองให้พวกเรากินกันนะ พอต้มไข่เสร็จแม่มีวิธีของแม่คือใช้มีดแบ่งครึ่งไข่แต่ละฟอง กลายเป็นสี่ส่วน วางใส่ในชามข้าวให้ลูกแต่ละคน อย่างไรก็ตามเราก็ยังได้กินไข่ คนละครึ่งลูกทุกวัน ไม่อดไม่อยาก

 

      “ดิน ดิน”

 

      เสียงเรียกดังมาจากบนบ้าน

 

      “จ๋า...พี่ดาว แม่เรียกแล้ว ไปก่อนนะ”

  

      ดินรีบวิ่งขึ้นบันได เสียงดังตึ้กตัก ๆ ๆ เข้าไปในครัว  ดาวดารินเดินขึ้นบันได ตามน้องสาวที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ป.ห้าขึ้นไปอย่างรวดเร็ว อยากรู้ว่าแม่เรียกน้องทำไม ส่วนเด็ดกับดวงน้องฝาแฝด วิ่งตามพี่สาวคนโตไปติดๆ แต่แล้วทุกคนก็ได้ยินเสียง เด็กฝาแฝดที่กำลังเรียนอยู่ชั้น ป.สาม ตะโกนสุดเสียง

 

       “พี่ดาว กระโปรงขาด!!”

 

       แม่ลดา ได้ยินเสียงเอะอะเดินออกมาดู ขณะกำลังเตรียมน้ำใส่หม้อต้มไข่บนเตาถ่าน เธอหันไปบอกน้องดิน ให้ไปหยิบไข่เป็ด ที่ไข่ไว้ไต้ถุนบ้าน แล้วเดินมาสำรวจตรวจตรา เสื้อกระโปรงลูกสาววัยรุ่นหุ่นบางผอมเพรียวลม

 

       “ไปโดนอะไรมา ฮึ ดาว กระโปรงถึงได้ขาดวิ่นอย่างนี้”

       “ก็ นายนที กับ ยายนิสา นะซีแม่”

 

       “ทำไมไปเรียกเขา ว่ายายละลูก เขายังไม่แก่ซักหน่อย”

 

       ดาวดาริน เม้มปากทำสีหน้ายู่ยี่ แล้วปรับให้กลับมาเป็นปกติ ยิ้มเข้าไว้ สงบ เบิกบาน แม่เคยบอกลูกอยู่เสมอว่า ถึงเราจะจนเราก็สามารถพูดดีมีวาจาไพเราะได้  คำว่าสมบัติผู้ดี ใช้ได้กับคนทุกฐานะ

 

       “ก็ได้จ้ะแม่ นที กับ นิสา เขาปล่อยเจ้าหมาพันธุ์ร้อทไวเลอร์มากัดดาว แล้วเขาก็ยังสมน้ำหน้าดาวอีกนะแม่”

 

       “ช่างเขาเถอะลูก ลูกแม่รอดมาได้ก็ถือว่าเป็นบุญแล้วนะลูก”

 

       “พวกเขาเกิดมาบนกองเงินกองทอง ก็เลยดูถูกเราใช่ไหมแม่”

 

       นางลดาหันมาสบตาลูกสาว เปล่งประกายดวงตาพร้อมกับรอยยิ้ม ยกมือขวาขึ้นลูบหัวลูกสาวคนโต

 

       “อย่าคิดมากเลยลูก ลูกเกิดมาบนความอดทน มันอาจจะมีคุณค่ามากกว่าก็ได้ ใครจะไปรู้เรื่องอนาคต อีกอย่างหนึ่ง คนร่ำรวยที่เป็นคนดีก็มี ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูนะลูก”

 

       “จ้ะแม่...”

 

       ดาวดาริน เดินเข้าไปกอดแม่น้ำตาซึม แม่มีคำปลอบใจที่ดีเสมอ เด็กสาวเคยถามแม่ว่า ทำไมแม่ไม่แต่งงานใหม่กับคนร่ำรวย แม่ก็บอกว่า แม่ทำไม่ได้หรอก

 

       แม่หยุดคิดนิดหนึ่งแล้วพูดว่า...แม่ไม่แน่ใจว่าถ้าลูกมีพ่อเลี้ยง เขาจะรักลูกหรือเปล่า หรือจะให้แม่ไปเป็นเมียน้อยของใครแม่ก็ไม่ทำ ถึงแม่จะอดตายก็ยังดีกว่าไปเป็นมือที่สามของใคร ทำให้ไม่สบายใจ แล้วยังเป็นบาปอย่างหนักอีกนะลูก

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา