ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 15 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 16 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 1 แรงบันดาลใจ

      แต่เสียงด่าด้วยถ้อยคำที่ไม่สุภาพ แถมยังมีความดังแสบเข้าไปถึงหูชั้นในนี้ ฟันธงได้ว่าเป็นคำด่าของคนเป็นชายอายุมากกว่าตนเองหนึ่งคนและเป็นหญิงอายุเท่ากันหนึ่งคน ต่างกันที่สถานที่ศึกษาเล่าเรียน พวกเขาเรียนโรงเรียน ชื่อดังมากกว่า ส่วนดาวดารินเรียนโรงเรียน ชื่อดังน้อยกว่า

 

       ท่วงท่าของดาวดาริน ควรจะต้องปรับเปลี่ยนใหม่ในทันที ดวงตาที่สถิตอยู่ใต้รอยคิ้วสีดำบางๆ คู่นี้ที่ครูเล็กเคยบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า ดาวดาริน ดวงตาของเธอใสสุกสกาวเหมือนดาวบนท้องฟ้าเลยนะนี่ งดงามจริงหนอ...ช่างเป็นคำชมที่ ติดตราตรึงใจมายาวนาน แต่ส่วนอื่นๆ ของใบหน้า ของร่างกาย สวยไหม งดงามไหม หรือไม่สวย หรืออย่างไร ครูเล็กยังไม่ได้บอกให้ทราบอีก

 

      ริมฝีปากเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มไม่เห็นไรฟันแต่เปล่งแววตาที่สดใสเป็นประกาย แสดงความอดทน ยืนหยัด นิ่มนวล นิ่งนาน ส่งความเย็นของจิตใจไปถึงใบหน้า

 

      ส่งสายตาบ่งบอกไปว่า ฉันขอแสดงความห่วงใยว่า เธอควรจะฝึกฝนเรื่องมารยาทการพูดให้ดีกว่านี้ และปรับปรุงระเบียบวินัยในการปกครองสัตว์เลี้ยงของเธอด้วย

 

       “เดี๋ยวน้า ซื้อกระโปรงมาให้ใหม่นะ”

 

      น้านวลใย บอกกับดาวดาริน ด้วยสีหน้าเป็นกังวล หลังจากเด็กหนุ่มสาววัยแรกรุ่นผู้เป็นบุตรของเธอเดินลับสายตา

 

      “ไม่เป็นไรจ้ะ น้านวล แม่บอกว่าไม่ให้รับของผู้อื่นโดยง่ายเพราะมันจะทำลายความอดทนที่เราสั่งสมไว้”

 

      เด็กสาวพยายามกล้ำกลืนความรู้สึกเจ็บปวดในใจให้มลายหายไปสิ้น

 

      “โธ่เอ๋ย จะเป็นไรไปเล่า ในเมื่อดาวถูกเจ้าหมาพันธุ์ดุ มันกัดชายกระโปรงขาดวิ่นออกอย่างนี้ เจ้าลูกน้าสองคนมันไม่ยอมปิดประตูรั้วหลังบ้าน น้าไปธุระข้างนอกมา เห็นคนกับหมาหายไปจึงรีบวิ่งมาดู”

 

      เด็กสาวยิ้มทั้งน้ำตาที่ตกลงไปข้างใน ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว  

 

      “เดี๋ยวดาวจะเก็บเศษผ้าส่วนที่เป็นกระโปรงขาดวิ่น เอาไป ซ่อม เย็บ ปะ ชุน จ้ะน้านวล”

 

       ดวงตะวัน เริ่มจมดิ่งลงไปในแม่น้ำประมาณครึ่งดวง เด็กสาวร่างผอมเพรียว เดินทางฝ่าอันตรายกลับมาถึงบ้านพอดี พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เจ้าด่าง สุนัขที่กำลังนอนรออยู่หน้าบ้านทรงเรือนไม้เก่าๆ ลุกขึ้น ร้อง งี๊ดๆ เดินกระดิกหางตวัดไปตวัดมาเข้ามาหาดาวดาริน ยื่นปากยาวๆ คลอเคลียบริเวณขาผอมบาง เงยหน้าสบแววตา รับการลูบไล้ด้วยความรักจากเจ้าของของมัน

 

        เสียงเจ้าเป็ดสองตัว ที่เดินไม่ค่อยจะตรงทาง ร้อง เสียงดัง ก้าบ ก้าบ กระพือปีกพึบพับ ขณะนี้เริ่มได้กลิ่น อะไรบางอย่างเหมือนกลิ่นกับข้าวที่กำลังถูกปรุงอยู่ในกระทะร้อนๆ โชยกลิ่นหอมหวนออกมาจากในครัว นางลดา แม่ของดาวดาริน คงกำลังทำกับข้าวอยู่

 

       เด็กๆ สามคนวิ่งแข่งกันเข้ามาหาดาวดารินกันจ้าระหวั่น เป็นเด็กหญิงอายุสิบเอ็ดคนหนึ่งรูปร่างผอมบางผิวขาว กับเด็กชายตัวเล็กๆ อายุสองขวบอีกสองคน ตัวเท่าๆ กันไม่อ้วนไม่ผอม ผิวสีแทนทั้งคู่ มีใบหน้าเหมือนกัน พากันร้องเรียกพี่สาววัยทีนเอจ อายุสิบสี่ย่างสิบห้าในปีนี้ เสียงดังเซ็งแซ่

 

       “พี่ดาว ๆ  พี่ดาว กลับมาแล้ว”

 

       “หนูมีอะไรจะเล่าให้ฟังด้วย”

 

       “หนูก็มี...” “หนูก็มี”

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา